CERTYFIKATY

           

Aktualności
BIP
PARTNERZY

MIASTO ZĄBKI

 Znalezione obrazy dla zapytania radio dzieciom

  Znalezione obrazy dla zapytania chronimy dzieci logo

Metody pracy z dziećmi

Metody pracy z dzieckiem w przedszkolu

 

Gimnastyka twórcza R. Labana. Metoda ta, nazywana jest także metodą improwizacji ruchowej. Ważną rolę odgrywa tu inwencja twórcza ćwiczących, ich pomysłowość, fantazja, doświadczenie ruchowe. W metodzie tej posługujemy się różnymi formami ruchu, takimi jak: odkrywanie, naśladowanie, inscenizacja, pantomima, gimnastyka wykorzystująca ruch naturalny, ćwiczenia muzyczno-ruchowe, taniec opowieść ruchowa, itp. Nauczyciel staje się współuczestnikiem i współpartnerem zabaw. Metoda ruchowa ekspresji twórczej daje możliwość rozwijania się w zakresie między innymi: wyczucia własnego ciała, wyczucia przestrzeni, wyczucia ciężaru ciała (siły), doskonaleniu płynności ruchu, w zakresie kształtowania umiejętności współdziałania z partnerem lub grupą.


powrót

Metoda ruchu rozwijającego W. Sherborne. Ideą metody jest posługiwanie się ruchem rozwijającym świadomość własnego ciała, świadomość przestrzeni i działania w niej, a także umiejętność i potrzebę dzielenia jej z innymi ludźmi, prowadzącą do nawiązywania z nimi bliskiego kontaktu. Warunkiem prowadzenia zajęć jest zabawowa, radosna atmosfera, możliwość osiągania sukcesu w każdym ćwiczeniu i wspólna satysfakcja z pokonywania trudności. Podstawowe założenia metody, to rozwijanie przez ruch: świadomości własnego ciała i usprawniania ruchowego, świadomości przestrzeni i działania w niej, dzielenia przestrzeni z innymi ludźmi i nawiązywania z nimi bliskiego kontaktu.

powrót


 Kinezjologia edukacyjna - „Gimnastyka mózgu” G. i P. Dennisonów. Istotą tej metody jest pobudzenie za pomocą prostych ukierunkowanych ćwiczeń ruchowych różnych obszarów naszego mózgu. W efekcie ma powstać jak najwięcej połączeń między neuronami, co przyczyni się do większej plastyczności mózgu i zwiększenia możliwości uczenia się. Na początku wykonywane są ćwiczenia wstępne wprowadzane rytmicznie (picie wody, masowanie punktów na myślenie, wykonywanie ćwiczeń naprzemiennych, „pozycja Dennisona”). Po wykonaniu ćwiczeń wstępnych wykonujemy wiele innych bardzo atrakcyjnych dla dzieci ćwiczeń jak np: "leniwe ósemki" (inaczej znak nieskończoności) lub „symetryczne bazgranie”. Innymi ćwiczeniami są ćwiczenia, które wspomagają słyszenie i pamięć: "kapturek myśliciela", "słoń" oraz ćwiczenie rozciągające takie, jak "aktywna ręka".

powrót

Arteterapia, drama. W grupie pracującej metodą dramy dzieci uczą się współpracy, bycia ze sobą wzajemnej akceptacji, znika wstydliwość, a w jej miejsce pojawia się otwartość, szczerość, pewność siebie, umiejętność dzielenia się i pomaga sobie. Drama polega na zaangażowania się w fikcyjną sytuację, "wczucie się" w postać, rzecz, bycie nią i działanie jako ona. W dramie każdy odnosi sukces, nie ma tu, bowiem nieważnych ról, nie jest to teatr, więc nie ma tu ról źle zagranych.

powrót

Metoda Mobilnej Rekreacji Muzycznej. Jest to profilaktyka i terapia muzyczna, w której występują takie elementy jak: uruchomienie, zrytmizowanie, uwrażliwienie, relaks i wizualizacja, aktywizacja łagodna i dynamiczna. MRM to uporządkowany układ ćwiczeń rytmicznych, ruchowych, perkusyjnych, oddechowych, wyobrażeniowych i relaksacyjnych stymulowanych muzyką. Dzięki muzyce możemy rozwijać świadomość własnego ciała, uczyć koncentracji uwagi, ćwiczyć pamięć i wyobraźnię. Ruch przy muzyce kształtuje rozwój gracji ruchów, umiejętność współdziałania w grupie, a także poczucie działania. Muzyka może mieć także wpływ na kształtowanie się dyspozycji twórczych.

powrót

Metoda Dobrego Startu M. Bogdanowicz. Istotną rolę w Metodzie Dobrego Startu pełnią trzy elementy:
wzrokowy (znak graficzny), słuchowy (piosenka) i motoryczny (odtwarzanie znaków graficznych zgodnie z rytmem piosenki). Ćwiczenia zawarte w metodzie usprawniają jednocześnie analizatory: wzrokowy, słuchowy i kinestetyczno - ruchowy. Kształtują one lateralizację i orientację w schemacie własnego ciała, oddziałują na procesy emocjonalne i zachowania społeczne oraz twórczą aktywność. Dzieci mogą tworzyć własne wzory do piosenek oraz teksty i muzykę.

powrót

Metoda E. Gruszczyk - Kolczyńskiej w nauczaniu matematyki. Dla osiągnięcia sukcesów w nauce matematyki dzieciom potrzebna jest odporność emocjonalna. Chodzi tu o zdolność rozumnego kierowania swoim zachowaniem w sytuacjach, które są pełne napięć i wymagają wysiłku umysłowego. Odporność ta (według E. Gruszczyk – Kolczyńskiej ) kształtuje się na zasadzie hartowania. Hartowanie zaś polega na organizowaniu dla dziecka sytuacji trudnych. Stosując tę metodę stwarzamy sytuacje bezpieczne dla dziecka, które wyzwalają spore napięcia i zmuszają do wysiłku umysłowego, ale na dodatek są łatwe do zorganizowania i fascynują dziecko, są dostosowane do jego możliwości.

powrót

Metoda M. Montessori - Metoda ta daje dziecku szansę wszechstronnego rozwoju fizycznego
i społecznego, wspiera jego spontaniczną i twórczą aktywność. Celem metody jest rozwijanie indywidualnych cech osobowości, w formowaniu prawidłowego charakteru, zdobywaniu wiedzy, umiejętności szkolnych i współdziałania.
Dziecko rozwija samodzielności i wiarę we własne siły, wyrabia zamiłowanie do porządku, pracy i ciszy, do posłuszeństwa opartego na samokontroli, uczy się osiągania długotrwałej koncentracji nad wykonywanym zadaniem, formowania postaw wzajemnej pomocy bez rywalizacji, szacunku dla pracy innych, rozwija indywidualne uzdolnienia i umiejętności współpracy. Podstawowym warunkiem prawidłowego rozwoju dziecka jest właściwie przygotowane otoczenie, które wspomaga w pełni harmonijny rozwój osobowości dziecka – sprawia, że czuje się ono szczęśliwe i radosne; szybko i chętnie się uczy. W naszej placówce posiadamy salę do ćwiczeń tą metodą, a w niej doskonałej jakości i atrakcyjnie rozmieszczone materiały dydaktyczne.

powrót

Metoda I. Majchrzak w przygotowaniu do nauki czytania. Nauka oparta jest na różnego typu zestawach ćwiczeniowych, elementarzach i grach. Dziecku prezentowane są obrazy, które łączy ze znaczeniem słowa. Naukę można rozpocząć w momencie, gdy dziecko jest w stanie łączyć znaczenie słowa z jego zapisem graficznym będącym abstrakcją. Według Majchrzak zapis pisemny jest stały i dziecko może się do niego odwołać w każdej chwili, podówczas gdy doznanie słuchowe zależne jest od nadawcy dźwięku i przemija.

powrót


Pedagogika zabawy. Można wyodrębnić następujące rodzaje zabaw, stosowanych w pedagogice zabawy:
•  zabawy ułatwiające wejście w grupę, poznanie nowego otoczenia, poznanie imion, niektórych cech osób,
•  zabawy rozluźniające, odprężające, wykorzystujące ruch, taniec, gest, likwidujące napięcie mięśni i napięcie psychiczne,
• zabawy ułatwiające wprowadzenie tematu, pozwalające poznać odczucia, doświadczenia, potrzeby i oczekiwania poszczególnych członków grupy,
•  gry dydaktyczne, a polegające na sposobie przedstawienia danych treści w formie zagadkowego problemu i poszukiwania rozwiązań według proponowanych reguł,
•  metody wymiany myśli, gry dyskusyjne,
• zabawy integrujące dużą grupę, umożliwiające wszystkim wspólną, aktywną zabawę, bez podziału na bawiących się i obserwatorów, bez ośmieszającej rywalizacji, przypadkowych wygranych i kilku zwycięzców.

powrót



« powrót